Συγχωρέστε μας για τον τίτλο, είναι κάτι μεταξύ σοβαρού και αστείου. Σοβαρού γιατί υπάρχει μία εντυπωσιακή δυναμική στον χώρο του enduro που αναδεικνύεται μέσα από τον άτυπο θεσμό των “εντουροβολτών” και που όμοια της δεν έχουμε δει ίσως πουθενά αλλού. Αστείου γιατί οι περισσότεροι ξεκινάμε για βόλτα και καταλήγουμε να βρίσκουμε κομμάτια που γουστάρουμε και νιώθουμε πως οδηγούμε σαν Παγκόσμιοι. Αντίστοιχη φυσικά είναι και η προετοιμασία… Αν θες να “διακριθείς” φροντίζεις όλα να είναι στην εντέλεια, ενώ αν αντίθετα είσαι της τελευταίας στιγμής πολλές φορές μυρίζει πακετάκι!
Η εντουρόβολτα του Αυλώνα
Ύστερα από μία μικρή αναβολή, λόγω της κακοκαιρίας Byron, η εντουροβόλτα του Αυλώνα, στις 21 Δεκεμβρίου, έμελλε να είναι η τελευταία οργανωμένη για το 2025. Με συνολικό μήκος περίπου 63km, η διαδρομή κινήθηκε στα χνάρια του αγώνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, σε σχετικά χαμηλό υψόμετρο (μέγιστο 614m) κάτι που την έκανε ιδανική για αυτήν την εποχή του χρόνου. Η διαδρομή είχε μεγάλη εναλλαγή τερέν αλλά σίγουρα για τους περισσότερους οι φυτευτές βρεγμένες πέτρες ήταν αυτές που δύσκολα θα ξεχάσουν καθώς υπήρχαν σε σχετική αφθονία, προσπαθούσαν να ακινητοποιήσουν ακόμα και στο ίσιωμα ενώ ήταν εύκολο να σε ρίξουν στο έδαφος (ακούσαμε και για αρκετούς μικροτραυματισμούς). Όπως συνήθως υπήρχαν εναλλαγές μεταξύ “normal” και “hard” κομματιών αν και δεν ήταν λίγοι αυτοί που έμπλεξαν με τα Hard λόγω λάθους.
Συμμετοχές
Περισσότεροι από 260 αναβάτες πέρασαν από την γραμματεία και δήλωσαν τη συμμετοχή τους ενώ γύρω στους 40, σύμφωνα με τους ανθρώπους της οργάνωσης ξέχασαν να το κάνουν.
Κίνηση
Ένα στενό μονοπάτι με δύσκολο πέρασμα λίγων μέτρων ήταν αρκετό για να δημιουργήσει ένα πρωτοφανές “μποτιλιάρισμα” και ουρά αναμονής περίπου μίας ώρας. Πολλοί έψαξαν εναλλακτική και απέφυγαν την αναμονή αλλά σίγουρα αυτό είναι κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για επόμενες διοργανώσεις καθώς αν συνοδευτεί με δύσκολες καταστάσεις (βροχή, τραυματισμό ή οτιδήποτε άλλο, μπορεί να δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα).
Γενικά οι γλιστερές πέτρες σε κάθε μορφή (σκαλοπάτι, γυαλισμένες, φυτευτές) δημιούργησαν αρκετά προβλήματα με την ελάχιστη πρόσφυσή τους, και το έκαναν μάλιστα σε σημεία που έμοιαζαν αρκετά εύκολα.
Δες στο video του βετεράνου Παύλου Κασίμη το πρώτο γλιστερό ανηφορικό της διαδρομής στον Αυλώνα:
Σκέψεις για το 2026
Με αφορμή την ολοκλήρωση του θεσμού θα θέλαμε να μοιραστούμε μερικές σκέψεις μας για την επόμενη χρονιά:
- Προσοχή στα θέματα ασφαλείας! Η συγκέντρωση 300+ αναβατών και μοτοσυκλετών σε οποιοδήποτε μέρος, δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνεται χωρίς τη δέουσα προετοιμασία, πόσο μάλλον σε δυσπρόσιτα σημεία όπως αυτά μιας διαδρομής enduro. Διαφυγές σε περιπτώσεις ανάγκης, πρόσβαση σε τραυματιοφορείς σε οποιοδήποτε σημείο, άνθρωποι για βοήθεια στα δύσκολα, είναι θέματα που θα πρέπει να μελετώνται προσεκτικά.
- Προσοχή στη σήμανση! Προσωπικά δεν με πειράζει αν χρειαστεί να ψάξω για την επόμενη κορδέλα (μερικές φορές κιόλας μου αρέσει αυτό το “παιχνίδι”) αλλά θεωρώ πολύ σημαντική την προειδοποιητική σήμανση σε ορισμένα κρίσιμα σημεία όπως πριν από διάστρωση της διαδρομής με ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Όσο και αραιής κυκλοφορίας να είναι.
- Επιλογή διαδρομής: Προσοχή στην επιλογή των μονοπατιών. Μια εντουροβόλτα μπορεί να παρακάμψει εύκολα ένα ποδηλατικό mtb μονοπάτι 500m, το οποίο πολλές φορές για να φτιαχτεί χρειάζεται αμέτρητες ώρες χειρονακτικής εργασίας. Προσοχή επίσης στις περιπτώσεις δρυμών, πεζοπόρων κλπ ευαίσθητων θεμάτων.
Καλή χρονιά σε όλους
