Στη νέα ανταπόκριση, ο Έλληνας αναβάτης περιγράφει τις ακραίες θερμοκρασίες της ερήμου του νότιου Καζακστάν, τη διαμονή του στο ιστορικό Τουρκιστάν, την πορεία προς την Αλμάτι, την επίσκεψη στο τοπικό συνεργείο της ZONTES για τον προγραμματισμένο έλεγχο της μοτοσυκλέτας και την αγωνία πριν από το συνοριακό πέρασμα προς την Κίνα.
«Όλη την ημέρα η θερμή ατμόσφαιρα παραμόρφωνε στα μάτια μου το στεγνό, αφυδατωμένο τοπίο της ερήμου, “περικυκλώνοντας” επικίνδυνα τις αισθήσεις μου, ενώ το πείσμα, ο εγωισμός και το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης ήταν αυτά που με κράτησαν πάνω στη σέλα της ZONTES 703F και αντίκρισα λυτρωτικά το Τουρκιστάν αργά το απόγευμα. Κουφάλα νεκροθάφτη, εντέλει τα κατάφερα…
Το Τουρκιστάν, που στα περσικά σημαίνει «Η γη των Τούρκων», με φιλοξένησε για δύο μέρες και μου διηγήθηκε τη μακραίωνη ιστορική παρουσία του, που χρονολογείται τουλάχιστον από την 3η χιλιετία π.Χ.
Κατέχοντας κομβική θέση πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, το Τουρκιστάν γνώρισε μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ακμή κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, ενώ τα δύο επιβλητικά μαυσωλεία (Μαυσωλείο Khoja Ahmed Yasawi, Μαυσωλείο Rabiya Sultan Begim) στο κέντρο της πόλης αναφέρονται σ’ εκείνη την ιστορική περίοδο. Ειδικά το Μαυσωλείο Khoja Ahmed Yasawi μού θύμισε έντονα τα αντίστοιχα που έκτισε ο Ταμερλάνος στη μαγευτική Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν…
Ένας υποτυπώδης αυτοκινητόδρομος φιλοξένησε την κατοπινή πορεία της ακούραστης ZONTES 703F από το Τουρκιστάν στην Αλμάτι (850 χλμ.), προσφέροντάς μου χαλαρά και ξεκούραστα χιλιόμετρα. Παράλληλα, η εμφάνιση της πανύψηλης κορμοστασιάς των ορέων Tian Shan στο βάθος του ορίζοντα έσπασε τη μονοτονία του επίπεδου τοπίου της ερήμου, ενώ η θερμοκρασία κατέβηκε αισθητά, τουλάχιστον κατά 10°C…
Απλωμένη στους πρόποδες των Tian Shan, η Αλμάτι ήταν μια πόλη που την ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή! Με αρχιτεκτονική κομψότητα, μνημεία και αγάλματα της σοβιετικής εποχής, υπέροχα νεοκλασικά οικοδομήματα, πλατιές δεντροσκέπαστες λεωφόρους και ειδυλλιακά πάρκα, η ατμοσφαιρική Αλμάτι συνιστούσε μια πόλη απρόσμενα όμορφη και ρομαντική, γεμάτη κρυφές χάρες και δίχως περιττά φτιαξίδια…
Η πρώην πρωτεύουσα του Καζακστάν μετρά μόλις 172 έτη ζωής (ιδρύθηκε το 1854) και με φιλοξένησε για τρεις μέρες. Κατά την παρουσία μου στην Αλμάτι, μεταξύ άλλων, επισκέφθηκα την τοπική αντιπροσωπεία της ZONTES, καθώς είχε έρθει η ώρα να αλλάξω λάδια στη μοτοσυκλέτα. Ο Zarab, ο τοπικός αντιπρόσωπος, ανέλαβε ο ίδιος προσωπικά την αλλαγή λαδιών, ενώ παράλληλα πραγματοποίησε έναν τυπικό έλεγχο της μαύρης μοτοσυκλέτας που είχε ξεπεράσει τα 6.000 χλμ. ταξιδιού. “Κερασμένο” το σέρβις, όπως και το τραπέζωμα που μου πρόσφερε το ίδιο βράδυ με τοπικά εδέσματα. Σε ευχαριστώ πολύ αγαπητέ Zarab…
Και τώρα, Κίνα! Μόλις 330 χλμ. υπολείπονταν για να βάλω ρόδα στην motherland της μαύρης ZONTES 703F! Τα δύσκολα ήταν μπροστά μου, κι εννοώ το συνοριακό πέρασμα στην Κίνα. Αποχαιρέτησα τη συννεφιασμένη Αλμάτι και διανυκτέρευσα στην κωμόπολη Ζάρκεντ, μόλις 35 χλμ. πριν από τη μεθοριακή γραμμή Καζακστάν – Κίνας.
Εκείνο το βράδυ τα βλέφαρά μου δεν “σφάλισαν” πάνω από 4–5 ώρες, με αγωνία και άγχος σε υπερθετικό βαθμό! Η επόμενη μέρα θα ήταν η πιο καθοριστική ίσως του ZONTES ATHENS 2 SHANGHAI 2026…»
